| Banjig.Net - Нэвтрэх - Бүртгүүлэх |
"ХААН" банк орохоор "Хүнсний 1"-ийн өмнөх Бөс барааны дэлгүүрийн харалдаа машинаа зогсоох мөчид яг урдуур өнгөрч явсан 16 орчим насны охины араас нэг залуу /17 орчим насны/ хүзүүдээд авахыг нь хараад найзууд л юм байх гэсэн бодол хальтхан төрсөн юм. Гэнэт охин нэг сүрхий дуу алдсанаа нүдээ дараад авах мөчид хархүү маань ухасхийн бууснаа "Яаж байгаа юм бэ, чи" гэсээр өнөөх залуугийн хойноос чаргуулдаад авах нь тэр. "Яав ийв, юу болов" гэтэл тэр залуу охиныг араас нь тэвэрч аваад нүд рүү юм цацангуутаа шууд л цүнх рүү нь гараа дүрсэнээ гар утсыг сурамгай нь аргагүй авч байхыг хархүү маань харчихсан байна л даа. Гэнэт хажуухан талаас гарч ирсэн өндөр залуу шууд хүрч ирсэнээ өнөөх дээрэмчнийг юу юугүй заамдаж аваад л зууралдаж гарлаа. Тэр нөхөр ч бас уг үйлдлийг тодорхой харсан гэнэ.
Охин "Хүүе, утас өгөөч ээ" гэж нэг хашгирахад өнөөх дээрэмдэгч этгээд халааснаасаа утсыг нь шулуухан гаргаж өгч байгаа харагдав. Гэрчийн залуу тэрүүнтэй зууралдаж, чамгүй сайн нударганы амт үзүүлээд авав. Харин өнөөх нь "Тоглож байхад чинь юун сүртэй юм" гэж тэрүүхэндээ омогтой хариулах аж. Гэгээн цагаан өдрөөр, түмэн хүний нүдэн дээр ганцаараа явж байгаа охин хүүхдийг ийнхүү илт дээрэмдэж байгааг хараад айдас хүрэх шиг болсныг нуух юун. Тэр залуу охиныг хүзүүдэж байх мөчид хоёр багавтар жаал хажууд нь зогсоод буланд шахахыг би ч бас анзаарсан юм. Харин тэр дүйвээнээр өнөөх хоёр жаал хаачсан юм бүү мэд. Ойролцоо явж байсан хүн манай залууг дээрэмчинтэй зууралдаж байх мөчид хөдөлгөөнт эргүүл харуулдаж, гар утсаараа 102-т дуудлага өгсөн боловч цагдаа ирсэнгүй. "Та наанаа аргалаад байж байгаарай" гэсэн хариултыг цагдаа өгсөн гэнэ. Гэвч зугтах гэж амь тэмцэж байгаа тэр биерхүү залууг тийм ч амар торгоох аргагүй ажээ.
Ингээд манийг банк орчихоод гараад ирэх хооронд манай хархүү, гэрчийн этгээд хоёр аахилчихсан "Алдчихлаа" гэсээр угтав. Тэр охин ч байсангүй. Нүдэнд нь юу цацсаныг ч бүү мэд. Азаар бид таараагүй бол тэр охин утас, түрийвчгүй л хоцрох байсан бололтой. Энэ бүхнийг нүдээр үзэж харж байхад зөвхөн айдас л үнэртэж байлаа. Охиныхоо хүзүүнээс зүүгээд өгчихсөн байгаа гар утсыг нь хурааж аваад ч санаа амарсангүй. Яавал амгалан тайван, айдасгүй амьдрах юм бол доо.
Сэтгэгдэлүүд
Сэтгэгдэл бичих